مدلهای پذیرش تکنولوژی
در دو دههی گذشته، نظریهها و مدلهای مختلفی در زمینهی پذیرش فنّاوری، پیشنهاد، آزمایش و اصلاح شدهاند که خاستگاه اکثر آنها سیستمهای اطّلاعاتی و رویکردهای روانشناسی و جامعهشناسی بوده است. این مدلها به شناخت ما از عوامل مؤثّر در پذیرش فنّاوری از سوی کاربران و روابط بین آنها کمک میکنند (سان، ژاگ[1]، 2006). مدلهای فراوانی در تلاش هستند تا چگونگی پذیرش تکنولوژی توسط افراد را پیشبینی و توصیف نمایند. هر یک از این مدلها مجموعههای مختلفی از شاخصهای رفتاری و نگرشی را ارائه میدهند، از رایجترین مدلهای موجود در مطالعهی چگونگی پذیرش تکنولوژی توسط افراد میتوان به مدلهای نظریهی اقدام منطقی[2]، نظریهی رفتار برنامهریزی شده[3]، مدل پذیرش تکنولوژی[4]، نظریهی گسترش نوآوری[5]، تجدیدنظر شدهی رفتار برنامهریزی شده[6]، نظریهی شناخت اجتماعی[7] و مدل انگیزشی[8] اشاره کرد (پیکاراینن، پیکاراینن، کارجالوتو، پهنیلا[9]، 2004).
[1] Sun, H., Zhang, P.
[2] Theory of Reasoned Action(TRA)
[3] Theory of planned Behavior (TPB)
[4] Technology Acceptance Model (TAM)
[5] Innovation Diffusion Theory (IDT)
[6] Decomposed Theory of Planned Behavior DTPB)
[7] Social Cognitive Theory (ST)
[8] Motivational Model (MM)
[9] Pikkarainen, T., Pikkarainen, K., Karjaluoto,
H., Pahnila, S.